Lahat tayo masasaktan ng kung sino mang tao sa isang punto
ng mga buhay natin, daraan tayo sa mga panahong magmumukmok tayo sa isang tabi,
kasama ng barkada, magpapakalango sa alak at magmimistulang tanga at mukhang
gago sa harap ng madla.
Pero paano kung baliktarin ang sitwasyon?.. paano kung ikaw
ang ilagay sa sapatos ng taong nanakit sayo? Katulad ng sitwasyong masasaktan
tayo, darating din ang panahon na tayo ang mananakit o makakasakit sa iba, na
tayo ang magiging dahilan ng kalungkutan at pagmukhang tanga ng iba.
Darating ang oras na gugustuhin nating maglaro, landi dito,
landi diyan, tira dito, tira doon. Dadating ang panahon at makakakilala ka ng
tao na tanga at kakagat sa mga style mong bulok. Paasa dito, paasa diyan,
painosente at desente sa labas, libog na libog at tigang na tigang sa loob.
Aminin natin, sa mga panahong ganon, hindi mo na iisipin
kung ano ang nararamdaman o kung ano ang kahihinatnan pagkatapos mong gawin ng
mga bagay na pinapantasya mong gawin at malamang lamang ay gagawin mo maya maya
diyan sa kaharap mo.
Lahat ng trip niya, trip mo din kunyari, lahat ng patawa
niya nakakatawa kahit hindi naman talaga, lahat ng kwento at mga walang
kwentang bagay na sinasabi niya pakikinggan mo, ikaw itong si sige lang ng
sige, nagpapanggap na interesado sa mga salitang lumalabas sa bibig niya pero
sa loob mo, gusto mo nang matapos ang inuman at iuwi na siya sainyo.
Uuwi kayo o pupunta sa isang lugar na kayong dalawa lang
para “magpawala ng tama” “tumambay” o kaya naman ay “magpahinga” pero alam
naman natin kung ano ang kahihinatnan ng mga bagay.
Walang emosyong madadamay, hindi pa handa sa relasyon,
nadala ng alindog, lasing lang at kung ano pa mang mga sentimyentong maglulusot
sayo dahil malamang sa malamang walang kung ano mang ibig sabihin para sayo ang
ginawa mo, ngunit dun sa isa, meron.
Pagkatapos ng lahat, gigising kayong magkatabi, bola bola
konti, magbibihis, halik dito halik diyan tapos hatid na doon.
Pagkatapos? Kalimutan na na parang walang nangyari. Iwas
iwas o kaya naman tratuhin ang tao na tinuring mo lang talaga siyang laruan
nung gabing yun at magmistulang bato na nagmamaangmaangan sa katotohanang
nasasaktan at hindi komportable yung isa sa ginawa mong pagtrato sakanya
matapos niyang maghubad at bumukaka sa harap mo.
Feeling mo ang strong mo at chikboy ka, cool at astig dahil
naka score ka nanaman, siguro sa simula oo. Pero ang matindi pag binalikan ka
na ng karma.
Ngayon balik tayo sa simula, yung parte na nasasaktan ka, na
para bang kasalanan ng mundo lahat ng nangyayaring hindi maganda sa buhay mo.
Isipin mong mabuti yung mga bagay na nagawa mo at yung mga taong nasaktan mo.
Kwits na ba? Lugi ka ba o grabe na?..
Darating sa punto na ikaw uli ang masasaktan, ikaw ang
ibabasura ng kung sino mang trip mo at ayaw sayo, na ikaw ang babalewalain at
hindi papansinin. Ang sakit diba?.. siguro ganito o marahil mas malala ang
naramdaman nila nung ikaw ang nanakit sakanila..
Ang pinakamasakit? Hindi mo makuha ang taong gusto mo at
nakita mong masaya na sa buhay nila ang mga taong sinaktan mo, dadaplis kahit
papano sa utak mo na kung nagtino ka at sineryoso mo ang kung sino man
sakanila, marahil ay ikaw ang nagbibigay ng ligaya sakanya ngayon at siya din
sayo, pero wala, sa simula masarap at ang okay ang pakiramdam, feeling mo ang
laking bagay mo sa buhay nila, siguro dati oo, pero ang katotohanan, isa ka
nalang memoryang magpapatunay sakanya na talagang may mga taong sadyang gago sa
mundong ito.
Darating din ang oras na ikaw mismo gugustuhin mo manghingi
ng tawad at paumanhin doon sa mga taong nasaktan mo, hindi natin alam kung
kakausapin o pakikinggan ka pa nila o kung makikita mo pa sila o kung ano pa
man. Sa kabila ng lahat, maniwala man sila o hindi, makinig man sila o hindi,
malaman man nila o hindi, alamin mo nalang sa sarili mo na minsan sa buhay mo,
nasaktan ka at naintindihan mo na kung ano ang pinaramdam mo sakanila dati at
na sa kalooblooban mo, hindi mo man maamin ay ginusto mong humingi ng paumanhin
sa mga katarantaduhang nagawa mo, kahit alam naman na nating huli na ang lahat.
Masakit talagang balewalain ng taong ginugusto mo, na lahat
gusto mo ibigay, lahat gagawin mo, magmukha ka nang tanga at lahat mapakita
lang na gusto mo siya, pero sa huli hindi ka man lang niya pinapansin o kaya
nama’y dinedeadma ka lang.
Marahil yun ang karma, yung pakiramdam na nung handa ka nang
magseryoso at na gusto nanng magpaligaya ng iisang tao, ngunit hindi ka
pinapansin, at yung mga taong gusto kang paligayahin at hindi mo pinansin at
binalewala mo dati, maligaya na sa iba ngayon at wala nang pakialam sayo.
Karma. Saklap.
Kaya siguro nandyan ka’t nagiisa.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento